Nazım Hikmet Ran

Ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması. Ne kötüdür an kadar yakın, bir ömür kadar uzak olması.. Ve bilir misin? Ne acıdır insanın bildiğini anlatamaması. “Ben” deyip susması, “Sen” deyip ağlamaklı kalması..